Γράφοντας ανακαλύπτουμε τι θέλει να ειπωθεί (Max Aub)

29.6.11

Θα 'ρθει καιρός


Αλήθεια θα 'ρθει καιρός. Και θα είμαστε εκεί- μπορεί όχι με τα σώματά μας αυτά τα φθαρτά, αλλά σίγουρα με τις παντοτινές ψυχές μας- χαμογελώντας με ανακούφιση και με μια απαράμιλλη γαλήνη, επιτέλους. 

26.6.11

Βάζω τον τίτλο στο τέλος, γιατί σχεδόν ποτέ δεν ξέρω τι ακριβώς θα ακολουθήσει.

Έπειτα σκέφτομαι. Ποια είναι τα ερεθίσματα που με οδήγησαν εδώ. Μμμ... είναι όλα τόσο ανάκατα. Ναι, υπάρχουν και κάποιες καθαρές-θα έλεγες- ιδέες(ένστικτα περισσότερο), αλλά πόσο αρκούν αυτά και πόσο μπορούν να ελλογικευθούν ώστε να μπουν μες στις αράδες;

Μετά θα πεις ότι έχει δίκιο ο Χαλίλ Γκιμπράν. Ακριβώς όπως θεώρησες απαραίτητο να επισημάνεις(-προειδοποιήσεις) και στην πρώτη σου ανάρτηση.

20.6.11

Η σούμα, να 'ούμ....

Βραδάκι.

Ζέστη.

Καφές.

Και μια περίληψη.

Περίληψη ενός βιβλίου. Και πρέπει να το κάνω εγώ αυτό. Να κάνω μια σούμα ενός βιβλίου με μαύρο εξώφυλλο και κόκκινα γράμματα, με τα -η κάπως πειραγμένα προς -α εν κύκλω....