Γράφοντας ανακαλύπτουμε τι θέλει να ειπωθεί (Max Aub)

26.9.12

Τουλάχιστον είναι να χαίρομαι
που παρατηρώντας οι Μαρξ και Μπακούνιν
το από αφελές μέχρι και σοφό αβέβαιό μου
θα γελούσαν μαζί χωρίς να διαφωνούν
...
Κρατάς όντως την αλήθεια για σένα
γιατί μόνο εσύ δεν θα σε σταυρώσεις
που ξεπουλιέσαι κατά την επιφάνεια
για τη διατήρηση της βιτρίνας
...
Γκρεμίζεις- αληθεύει- τα προπύργιά σου
για να σε δεχτούν
και τελικά δεν είναι το να είσαι ο εαυτός σου
ο δρόμος για την αγάπη
ή έστω- μπορεί να πεις ότι είναι βαριά λέξη η αγάπη-
ο δρόμος για την αποδοχή
...
Δεν είσαι αξιοθαύμαστος τελικά
χώνεψέ το, σε παρακαλώ
Και την αυτολύπηση που ακολουθεί,
σε παρακαλώ, μη την κρατάς
Παίξε, σε παρακαλώ, στο παιχνίδι
Γίνε ο ρόλος σου
...
Το αλλιώς είναι ακόμη ριζοσπαστικό σενάριο
που δεν το διεκδικείς παραπέρα από
το επίπεδο της γοητευτικής φλυαρίας
Γι' αυτό, σε παρακαλώ, μη βασανίζεις
τις πράξεις
Άσ' τες να ξεχάσουν το αλλιώς
και να υποδυθούν απλά το ρόλο τους εδώ
...
Ξέχασε, ξέχασε, ξέχασε
για να καταφέρεις να ζήσεις
-με το ζήτα όχι κεφαλαίο-
σαν παιδούλα σε βουκολικό παραμύθι έρωτα
Γίνε κοινή ιστορία
Μη παιδεύεσαι να γράψεις από αυτές του αλλιώς
Συνήθισε, σε παρακαλώ
Ξέχασε..
...
Προσπάθησε να μην έχεις την ανάγκη να γράφεις
να σκέφτεσαι να ερμηνεύεις να αναλύεις
να ανακαλύπτεις
Διαφορετικά δεν ξεχνάς
...
Σπάσε τους καθρέφτες
να μη χρειαστεί ποτέ
να αντικρίσεις το αγνώριστο λυπηρό
είδωλο στο γυαλί
...
Σκότωσε τον εαυτό
Διαλύσου στον αέρα
Αφέσου στο ρεύμα
Έτσι να υπάρχεις
...
Φώναξε στην συνείδηση να φύγει
διώξ' την
Αυτή φταίει
Κάν'το
Όσο ακόμα ζει ο εαυτός, σου δίνω το ελεύθερο
Κάν'το
και στο τέλος, 
πολύ σημαντικό μην το αμελήσεις,
κάψε αυτές τις σελίδες της ιστορίας
σκότωσε τις αποδείξεις
μην επιτρέψεις ερωτήσεις
κιόλας ξεκίνα:
δεν ειπώθηκε τίποτα από τα παραπάνω._