Γράφοντας ανακαλύπτουμε τι θέλει να ειπωθεί (Max Aub)

31.12.12

ερμ..
πάλι δηλώσεις έκανα;
για τα της προηγούμενης καταχώρησης λέω
ορίστε.. σχεδόν νομοτελειακά
θα έλεγες,
έφαγα χαστούκι
από τον βαρύγδουπο απόηχο
της εκδήλωσης ανθρώπου
που λειτουργεί με Κώδικες 'χέσε μας ρε Καζαντζάκη, εγώ ελπίζω'
...
το σύνθημα που με παντρεύτηκε
'μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος'

" ψτ εσύ εκεί στο ..ρήγμα είναι;τεντωμένο σκοινί; γάμα το.., μη γελάς σα χάνος, χρίζεσαι παρεξήγηση.."

                                                    .. 'καλές' θάλασσες suckerrr



*προχειροεξομολογήσεις.. 
τίποτα 'στα σοβαρά' δεν παίρνεις
..κάνε χώρο για τις συνέπειες που 'ρχονται

28.12.12


τώρα μπορεί να με μονοπωλεί
μια εργασία για τη σχολή
αλλά να ξέρεις, ζωή,
όπου να 'ναι
θα ρθω κατά πάνω σου
θα περάσουμε φίνα
όπως γουστάρουμε τα δυο μας

και καφέδες και ρακές και τσιγάρα και κουβέντες
και βόλτες και φωτογραφίες και διαβάσματα
κι αστεία και γνωριμίες
και αράγματα
και χουχουλιάσματα κι ονειροπολήσεις
και 'σπαταλήματα' χρόνου
χρόνου χρόνου χρόνου

τα τικ τακ να συνεργαστούν
χα 

25.12.12


και το γαμώτο ποιο είναι;
που δεν με ακούω
τη φωνή μέσα μου δεν την ακούω
έχει δίκιο
το ξέρω
αλλά δεν την ακούω
γιατί
;
πάλι τα ίδια
πόσα 'του χρόνου θα τα κάνω σωστά'
θα πω;
πόσα;
γιατί τόσος φόβος να ακουλουθήσεις
το δρόμο σου;
κι η φάση είναι πως τα γιατί 
τα χεις φάει
τα χεις ξεψαχνίσει τόσο
που κατάντησες
ξαδερφοσυνυφάδα
του φροϋντ
και δικαιούσαι χαρτούρα
να αποδεικνύει τον ιδρώτα
που ριξες για να ξηγήσεις τα γιατί εκείνα
φτάνει όμως
ολοκληρώθηκε αυτό το βήμα
αλλά παρακάτω δεν πας
γιατί δεν πας;
αφού την ξέρεις την ιστορία
ξέρεις πώς πάει
γιατί δεν προχωράς;
όλα τα ξέρεις
ό λ α
γιατί δεν προχωράς
;

μετά από όλα αυτά
να δεις που τρομάζεις σαν σκέφτεσαι
πως ο λόγος που δεν προχωράς
είναι
-έλεος πια-
τόσο πεζός, τόσο πεζός, τόσο πεζός
που ούτε κατανόηση δεν αξίζεις

...

βρε άνθρωπέ μου
βρε τυπάκι εκεί μέσα, σ' όλα αυτά
που κάνουν το εγώ να είναι
..τι ζόρι τραβάς βρε άτιμο;
γιατί δε μ'αφήνεις σ' ησυχία;
τί μας χαλάς τη ζαχαρένια;
μία την έχουμε
όλοι εμείς μέσα μου, μία την έχουμε
τί το χαλάς;
δεν ξεκουφάθηκες έστω από τα εκκωφαντικά
τικ τακ τικ τακ
που σε σαρώνουν αλύπητα κι αδιαπραγμάτευτα;



υπενθύμιση ασφαλιστικής δικλείδας προς διάφορες κατευθύνσεις: μη ψαρώνεις ε!
*  τρομάρα σου

23.12.12


Χριστούγεννα.. κι ακόμα περιμένω κάτι
παρόλο που..
παρόλο που..
παρόλο που..






Ό,τι σκεφτόμαστε είναι πραγματικότητα (?)

21.12.12


Και δε λέω, φρικιό η μητρόπολη, 'ψυχομαμά' και τα ρέστα, 
ΩΣ-ΤΟΣΟ, περνούσα μέσα από τους δρόμους κι ήσουν όμορφη, ΤΟΣΟ όμορφη.
 Κι εσύ. Κι εσύ. Και σεις οι δυο μπροστά μου, παναγιά μου, τόσο ερωτευμένοι.
 Και σεις πιο κάτω πόση συντροφικότητα εμπνέατε. 
Εσείς εκεί τί μεγάλη αγκαλιά που φτιάχνατε παρέα. 
Και τα σκυλιά μας θαύμαζαν, και χώναν ακόμη περισσότερο τις μουσούδες τους 
στο παιχνίδι αυτό που, στοίχημα, ούτε το ίδιο δεν είναι σίγουρο 
για τον καπνό που φουμάρει.



12.12.12

Δεν είναι πικάπ, αλλά ούτε και το 'ζησα το πικάπ. Είναι όμως cdplayer. Απ'τα παλιά. Εκείνα που αγοράζαμε μικροί και νιώθαμε και πολύ κουλ με δαύτα. Παλιομοδίτικα ντιζάιν και το ριμόουτ πολύ μεγάλο ρε αδερφέ. Αλλά ..νοστάλγησα. Ναι ρε φίλε μου, νοστάλγησα λες και τα σιντί κουβαλάνε δε ξέρω κι εγώ πόση σκόνη πάνω τους. Τελοσπάντων. Δε το χω με τα λόγια τελευταία(βλ. κανά χρόνο..). Έτσι που λες.. γύρισα σπίτι, πάτησα το σκονισμένο open, άνοιξα το συρτάρι, ξέθαψα μέσα από τη χαρτούρα κάτι το θρυλικό, φου-φου στην επιφάνεια να φύγει κι από κει η σκόνη, έβγαλα από τη θήκη το σιντί, το βαλα στο cdplayer, και πάτησα το γαμημένο το play. Πρέπει να σκάλωσε το μηχάνημα, σου λέει 'πας καλά μωρή, μετά από τόσο καιρό πού τα θυμήθηκες τα σιντί;;;' Αλλά μετά νταξ, την έκανε τη χάρη, άρχισε να παίζει. 
Τί το θρυλικό τώρα;

Linkin Park, το Hybrid Theory. Ναι ρε φίλε μου!! Σιντί γραμμένο από το ..γυμνάσιο. Πωω μάγκα μου, πώς πέρασαν έτσι τα χρόνια?? Πόσες φορές έπαιζε αυτό το σιντί;; Τί album-αρα;;
Τί φίλινγκς(ασχολίαστον..) γεννιόντουσαν ε;; Να τα πάλι..! 
Προχθές που λες, ήμουν γυμνάσιο, χθες λύκειο, και σήμερα στο πανεπιστήμιο.. Σαν τρεις μέρες ρε φίλε..
Πόυστη χρόνε.. δε παίζεις δίκαια.. Να τος ο μεγαλύτερος φασισμός φιλάρα μου!.. ο αυταρχισμός του να ζήσεις τώρα, όσο έχεις χρόνο ακόμα.. μα το χεις σκεφτεί τί άγχος μπορεί να γεννά αυτό κατά βάθος;;;; 
γαμώ τη μελαγχολία του να ζεις..

Και ένυγουεϋ. Μη δίνεις σημασία στα ξεφτιλίσματα των λέξεων μου. 
Απλά νιώσε εδώ:



* τώρα το συνειδητοποιώ, δες πώς άκουγες το papercut πριν χρόνια, και πώς μετά από καιρό ξύπναγες μέσα από τους ωχρά σπειροχαίτη, των οποίων η μελοποίηση για του Ν.Βαλαωρίτη το "μες το δικό μου πρόσωπο το πρόσωπο ενός άλλου" σε κυνηγούσε και πανικοβλήθηκες καημένε εαυτέ..

3.12.12

Είναι μια απειροελάχιστης διάρκειας υλικού χρόνου στιγμή που αποτελεί την κρίσιμη τομή ανάμεσα σε δύο εκφάνσεις που δεν μοιάζουν μεταξύ τους ωστόσο συνορεύουν. Δύο 'ακραίες' θα λέγαμε εκφάνσεις. Και τις χωρίζει- για 'μένα' λέω ρε παιδάκι μου- μια κρισιμότατη τοσοδούλα κλωστή-στιγμή που καθορίζει τον άνεμο πλεύσης. Και 'λες' ότι 'τελείωσε, πλέω κατά κει λοιπόν'. Ε και στο τσακ είναι δηλαδή που βγαίνω υπεύθυνη, σωστή, καθωσπρέπει, κανονική αντί για τρελή, άκοσμη, ξεμαλλιασμένη αφύσικη. Από τις 5 το απόγευμα έχει κολλήσει το στομάχι στην πλάτη γιατί λέει μέχρι αύριο το μεσημέρι 'αποφάσισα' να πλέω υπεύθυνα, σωστά, καθωσπρέπει, κανονικά. Κι άματις δεν; Τι θα γινόταν άμα 'αποφάσιζα' το 'ανάποδο'; Ούτε μία ρε φίλε. Ούτε μία δεν έχω θαρέψει να πάω ανάποδα. Στην πράξη λέω ρε. Όχι στα λόγια και τις σκέψεις.
Και τελοσπάντων, άκρη δε βγάζεις αλλά να, είναι που έχω μια υποψία πως κάτω απ'τη μύτη μου, δεν το βλέπω, αλλά μάλλον τρέχει ύπουλη φάση. Να δεις που άρχισε να ζυμώνει η θεία, την Αλλοτρίωση λέω ρε, και είναι αυτά εδώ, τα πρώτα μου βήματα υποχώρησης και προσαρμογής.
'να καθορίζουμε τη στάση μας στη ζωή από το στυλ της καρέκλας'
Κρίμα. Τουλάχιστον κρίμα- αν κρίνω με επιείκεια και μετά από κανα μεράκλωμα- ρε φίλε να το μυρίζεσαι πως πας να κάτσεις στην καρέκλα έτσι όπως την βρήκες, και να μην κάνεις τίποτα. Να επιτρέπεις απλώς στο σώμα σου να το κάνει.

'Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράττεις' Πιο συγκεκριμένα δεν πάει, πεθαίνεις, πώς το λένε.