Γράφοντας ανακαλύπτουμε τι θέλει να ειπωθεί (Max Aub)

7.8.13

ας με πείσει κάποιος κάπως
ότι το να πάρεις έναν δρόμο
έ ν α ν
έναν κάποιο δρόμο γ ι α  α ρ χ ή 
δ ε  σημαίνει τίποτα το τελεσίδικο
ας μου θολώσει κάποιος κάπως
την καθαρότητα με την οποία τα μάτια
του μυαλού μου αντιλαμβάνονται την 
κατασκευασιμότητα των στιγμών
κι έτσι του καθετί
ας μου κάνει αυτήν την χάρη 
κάποιος κάπως
και στο τέλος αυτός ο κάποιος κάπως
ας με κάνει να ξεχάσω παντελώς
πως όλη αυτή η αλλαγή
θα 'ναι αποτέλεσμα πειθούς
γιατί με την παραμικρή υποψία περί κατήχησης
- περί τίνος άλλου πρόκειται αν όχι κατήχησης;-
ζωντανή μέσα στο μυαλό μου
θα παραμείνω αιωνίως ανευχαρίστητη
μια παραλλαγή της υπάρχουσας αθλιότητας
περήφανη για τον εαυτό της μονάχα τις στιγμές που
αυταπατάται ή παρασύρεται σε ψευδαισθήσεις

* ταλέντο στις επιτόπιες αυτοαναιρέσεις, ε; 
"ας με πείσει ότι δε με έπεισε", τι άλλο θα σκαρφιστεί η
"εμένα που με βλέπεις τα'χω καλά με τη συνείδησή μου" επιβίωση;