Γράφοντας ανακαλύπτουμε τι θέλει να ειπωθεί (Max Aub)

7.8.13

ας με πείσει κάποιος κάπως
ότι το να πάρεις έναν δρόμο
έ ν α ν
έναν κάποιο δρόμο γ ι α  α ρ χ ή 
δ ε  σημαίνει τίποτα το τελεσίδικο
ας μου θολώσει κάποιος κάπως
την καθαρότητα με την οποία τα μάτια
του μυαλού μου αντιλαμβάνονται την 
κατασκευασιμότητα των στιγμών
κι έτσι του καθετί
ας μου κάνει αυτήν την χάρη 
κάποιος κάπως
και στο τέλος αυτός ο κάποιος κάπως
ας με κάνει να ξεχάσω παντελώς
πως όλη αυτή η αλλαγή
θα 'ναι αποτέλεσμα πειθούς
γιατί με την παραμικρή υποψία περί κατήχησης
- περί τίνος άλλου πρόκειται αν όχι κατήχησης;-
ζωντανή μέσα στο μυαλό μου
θα παραμείνω αιωνίως ανευχαρίστητη
μια παραλλαγή της υπάρχουσας αθλιότητας
περήφανη για τον εαυτό της μονάχα τις στιγμές που
αυταπατάται ή παρασύρεται σε ψευδαισθήσεις

* ταλέντο στις επιτόπιες αυτοαναιρέσεις, ε; 
"ας με πείσει ότι δε με έπεισε", τι άλλο θα σκαρφιστεί η
"εμένα που με βλέπεις τα'χω καλά με τη συνείδησή μου" επιβίωση; 

7 σχόλια:

  1. αν το(ν) βρείτε η ανθρωπότητα αναμένει!

    υπάρχει βέβαια και το προαιώνιο παραμύθιασμα
    αλλά εκτός από εξ' ίσου δυσεύρετο στις μέρες μας
    καταλήγει συνήθως στις γνωστές ανώμαλες προσγειώσεις.

    καιρό είχατε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. δηλαδή θεωρείτε ότι αληθεύουν αυτά για τα οποία θέλει να μεταπειστεί το πρόσωπο του κειμένου;

      *αν ο πληθυντικός δεν προκύπτει από απεύθυνση ας πούμε στα πολλά πρόσωπα ενός ανθρώπου, δεν τον κόβουμε;

      Διαγραφή
  2. συγγνώμη παρασύρομαι.
    Μου φαίνεται ότι ο πληθυντικός εξυπηρετεί την τάξη του παιχνιδιού που ιδρύει το διαδίκτυο-αλλιώς διαλύεσαι.
    Αλλά είναι μόνο μια άισθηση.

    Αυτό που νομίζω πως αληθεύει είναι ταυτόχρονη η επίγνωση τόσο της επιθυμίας όσο και της αδυναμίας εκπλήρωσης της.
    Σε μια συνεχή διλεκυνστίδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. όπως αισθάνεσαι-εγώ καλωσορίζω τον ενικό, if i may!

      μιλώντας πιο συγκεκριμένα, για το περιεχόμενο της επιθυμίας, που καίει πιο πολύ.. κάποια γνώμη; τουτ'εστιν περί του καθοριστικού των πρώτων κινήσεων, περί του κατασκευάσιμου των στιγμών;

      Διαγραφή
  3. Η κατάρα αυτού που σκέφτηκε ότι μπορεί να σκηνοθετεί τον εαυτό του είναι ότι ποτέ πια δεν θα μπορεί να είναι σίγουρος πως δεν το κάνει συνέχεια.

    Δεν ξέρω, χρειάζεται κάτι προς αποσυντόνιση, το 'γλυκύπικρον ἀμάχανον ὅρπετον', δεν ξέρω. Αλλαγή εστίασης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ορίστε μάνι μάνι ένας τελεσίδικος ("ποτέ πια") δρόμος.. της σκέψης αυτής..

      όσο για την αποσυντόνιση, την αλλαγή εστίασης δεν παύουν να' ναι προσωρινές, σκηνοθετημένες (από ποιον δεν έχει πολλή σημασία) 'λύσεις'

      ίσως η λύση να'ναι αυτό το 'amor fati'. να αγαπήσεις τη μοίρα σου. μια μοίρα όμως κατασκευάσιμη, κι έτσι της επιλογής σου κατά το δυνατόν. κι ίσως αυτό που μοιάζει με κατάρα, να 'ναι μια ευλογία. αν η ζωή σου είναι κατασκευάσιμη, θέλει κότσια για να το κάνεις συνέχεια μετά από συνειδητές κινήσεις κι επιλογές.
      (πού πουλάνε κότσια?)

      Σε φχαριστώ.
      * η επιλογή από σαπφώ, χωρίς να το ξέρεις, ήταν ένα περίεργο παιχνίδισμα για το μυαλό μου
      Καλή συνέχεια

      Διαγραφή
  4. edit: κατάρα, εντάξει.
    εμείς είμαστε το κείμενο, δεν είναι να μπλέκουμε με την αφήγηση. όσοι το κάνουν- και το κάνουν σε άλλους, σκηνοθετούν τη ζωή άλλων- το κάνουν κερδοσκοπώντας και ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν, έχουν στρατηγική.
    ας μην επενέβαιναν, να απολαμβάναμε χωρίς ενδοιασμούς το αφηγημένο μας κείμενο.

    βάζεις χέρι στην αφήγηση? καρπώνεσαι εξουσία κι η εξουσία διαφθείρει, γνωστόν.
    εντ οφ στορυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή