Γράφοντας ανακαλύπτουμε τι θέλει να ειπωθεί (Max Aub)

21.9.13

όχι δεν θα το κάνω αυτό στον εαυτό μου
όχι άλλες σκέψεις γι απόψε
φτάνει
αύριο πάλι
κλείσ τα όλα, πισιά βιβλία μυαλά
φτάνει
κλείσε και τη λάμπα
πέσε στο κρεβάτι
κλείσε και τα μάτια
την μουσική άσ την δεν πειράζει
στο χαμηλό όμως
οι από κάτω κοιμούνται
ησυχία για τους κάτω
μας δίνουν τα λεφτά τους για το σπίτι μας
ησυχία για τους κάτω
καλοί τρόποι για τους κάτω
ευτυχισμένη οικογένεια για τους κάτω
οι καλοί μας εαυτοί για την κοινωνία
οι στημένοι
ξέρεις όμως, καλοί μέχρι εκεί που δεν αρχίζει η επαφή
ανέγγιχτη ομορφιά
πλαστή δηλαδή σα να λέμε
ζωή που δεν μοιράστηκε είναι ζωή κλεμμένη, το λέει και στο ράδιο συνέχεια
τελικά έχω φορτίο περισσότερες αμαρτίες απ όσες νομίζω
νόμιζα πως κινούμαι και στα παρασκήνια της παράστασης
αλλά τελικά υπάρχουν και πιο πίσω δωμάτια
τι χαζό τι γελοίο τι απρόσμενο που δεν το χα ψιλιαστεί
αλήθεια δηλαδή πίστευα ότι κινούμουν στο πιο πίσω-δεν-πάει
απίστευτο που διαψεύδομαι
κι όμως άμα πω να δω και την καλή πλευρά
-γιατί αλλιώς λένε δεν επιβιώνεις, άσε κιόλας που χαραμίζεσαι μαλάκα..
ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΑΝΤΟΥ ρε!..-
είναι και κάπως ευχάριστο αυτό
είχα καιρό να ξαφνιαστώ
είχα ξεχάσει πως είναι το απρόσμενο
είχα σιχαθεί την μονοτονία της επίγνωσης
αλλά δόξα το θεό ήταν πλαστή
ναι! ήταν πλαστή! χαρά χαρά χαρά!
...
πφφφ δες την έρχεται πάλι
φύγε ρε σε βαρέθηκα
δε θέλω να ξέρω
έρχεται πάλι γιατί από μέσα ακούγεται η φωνή
που λέει πως πάλι δεν είσαι εσύ με αυτά που γράφεις
πως επηρεάστηκα γιατί διάβασα τα λόγια κάποιου άλλου πριν λίγο
και λέει πάλι δεν είμαι εγώ
και είμαι μια κόπια
κόπια κόπια κόπια
τα λεφτά μου όλα δίνω για ένα τανγκό?
όχι ρε μη λες μαλακίες
ποιο τανγκό, εδώ με το ζόρι ξεχαλινάρεις τους μυς τους αλλοτριωμένους
-δες την ηλίθια, ξέρει να ριζώνει και στο σώμα, όλα απ το σώμα εκκινούν άσε τι λένε 
οι άλλοι, παραμύθια για να βγαίνει ευκολότερα η γιόγκα και ο νιρβανιάρης ύπνος-
τι έλεγα
τα λεφτά μου όλα δίνω για κάτι ατόφιο
σιγά όμως μη δεχτεί, δεν πουλιέται αυτό
πως θα μενε με την αξιοπρέπειά του και τον αμανέ στα άφταστα
πως θα τανε αιώνια ποθητό
πως θα τους είχε όλους σήκω σήκω κάτσε κάτσε γράψε ρε γράψε σκέψου
...
ναι κι όλα στα ίδια πάλι δηλαδή
σκατά 
σκουπίδια βρώμα μες το δωμάτιο
κάπου χαμένο θα ναι και το νόημα κάτω απ το χαλί ή μέσα στις σακούλες
δεν ψάχνω όμως τώρα
άσ το γι αύριο
μπορεί να ξεχαστεί κι αυτό όπως η ζωή μέσα στα χρόνια που φεύγουν
-κι αν όμως μια μέρα συμβεί το ίδιο και με το νόημα, αν κοιτάζω χαμηλά και χάνομαι
στη σκέψη ότι άφησα γι αύριο το νόημα, και γι αύριο και γι αύριο και ξεχάστηκα κι αφέθηκα και από αναβολή σε αναβολή δεν έζησα κι όσο ήμουν ζωντανή, μπα νεκρή ήμουν-
τώρα όχι άλλο
κλείσ τα τα ριμάδια
αύριο πάλι
πέσε στο κρεβάτι κλείσε τα μάτια
κοιμήσου όσο μπορείς ακόμη


αυτά σε εισαγωγικά, προς αποποίηση και όχι-δεν είμ εγώ-όχι δεν είμαι λέω-ποιος 'λέω';-ποιος μιλάει-ποιος είσαι εσύ και τι έκανες σε εκείνον-τον-εε-δεν ξέρω-πού είμαι-τι λέω-μπερδεύτηκα-ε συγνώμη-να φεύγω

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου